Blog Μαθηματικών και Εκπαιδευτικών Θεμάτων

Μια άσκηση Ανάλυσης από διαγώνισμα της Κίνας το 2022

Η άσκηση του διαγωνίσματος είναι αυτή που περιγράφεται στο Mέρος Α και Β με τις αναγκαίες παραλλαγές1. Το Μέρος Γ, (γενίκευση και αφαίρεση), έχει προστεθεί για να ολοκληρωθεί, κατα την άποψή μου, το αξιολογικό σχήμα που ακολουθώ: Σύστημα εννοιών, Μετάβαση εμπειρίας στη θεωρία και Αφαίρεση μέσω γενίκευσης.

Μέρος Α’ – Σύστημα εννοιών (Προκαταρκτική διερεύνηση)

Δίνονται για \(a\in\mathbb{R}_{>0}\) οι συναρτήσεις: $$ f_a(x)=e^x-ax,\quad x\in\mathbb{R}, \quad g_a(x)=ax-\ln(x),\ x>0$$

  1. Υπολογίστε τα ελάχιστα των \(f_a\) ​ και \(g_a\)​ συναρτήσει του \(a\).
  2. Βρείτε την τιμή του \(a\) για την οποία τα δύο ελάχιστα είναι ίσα. Δικαιολογήστε πλήρως.

Μέρος Β’ – Μετάβαση από την εμπειρία στη θεωρία (Ειδική περίπτωση \(a=1\))

Θεωρούμε πλέον \(a=1\) και ορίζουμε \(f(x)=e^x-x\), \(g(x)=x-\ln(x)\).

  1. Αποδείξτε ότι υπάρχει μοναδικό \(x_0\in (0,1)\) τέτοιο ώστε \(f(x_0)=g(x_0)\). Θέτουμε \(b=f(x_0)=g(x_0)\).
  2. Δείξτε ότι η οριζόντια ευθεία \(y=b\) τέμνει τη γραφική παράσταση της \(f\) στο σημείο με τετμημένη \(x_1<0\) και ένα με τετμημένη \(x_0\).
  3. Δείξτε ότι η ίδια ευθεία \(y=b\) τέμνει τη γραφική παράσταση της  \(g\) σε δύο σημεία: ένα με τετμημένη \(x_0\)​ και ένα με τετμημένη \(x_2>1\).
  4. Συμπεράνετε ότι η \(y=b\) έχει συνολικά τρία σημεία τομής με τα δύο γραφήματα.
  5. Αποδείξτε ότι \(x_1=\ln(x_0)\)  και \(x_2=e^{x_0}\)​. Δείξτε στη συνέχεια ότι οι  \(x_1,\ x_0,\ x_2\) είναι διαδοχικοί όροι αριθμητικής προόδου.

Μέρος Γ’ – Γενίκευση και αφαίρεση

Έστω \(h:(0,+\infty)\rightarrow \mathbb{R}\) μια γνησίως αύξουσα, παραγωγίσιμη συνάρτηση με \(h’>0\). Ορίζουμε για \(a>0\): $$F_a(x)=h(x)-ax,\quad G_a(x)=ax-h^{-1}(x)$$ όπου \(h^{-1}\) είναι η αντιστροφή της \(h\).

  1. Υποθέτοντας ότι τα ελάχιστα των \(F_a\) ​ και  \(G_a\) είναι ίσα, δείξτε ότι αναγκαστικά ότι \(a=1\) (δεν εξαρτάται από την \(h\)).
  2. Για \(a=1\), θέτουμε \(F(x)=h(x)-x\), \(G(x)=x-h^{-1}(x)\). Αν υπάρχει \(x_0\) με \(F(x_0)=G(x_0)\), αποδείξτε ότι \(h(x_0)+h^{-1}(x_0)=2x_0\).
  3. Ορίστε \(x_1=g^{-1}(x_0)\) και \(x_2=h(x_0)\). Δείξτε ότι οι \(x_1,x_0,x_2\) είναι διαδοχικοί όροι αριθμητικής προόδου.
  4. Εφαρμογή: Επιλέξτε \(h(x)=\ln(x)\) (οπότε \(h^{-1}(x)=e^x\)). Συγκρίνετε τα αποτελέσματα με εκείνα του Μέρους Β’. Τι παρατηρείτε;

Αυτή η εκφώνηση αναδεικνύει:

  • Ομαδοποίηση εννοιών (ελάχιστο, παράμετρος, αριθμητική πρόοδος, αντίστροφες συναρτήσεις).
  • Μετάβαση εμπειρίας → θεωρία (από τον υπολογισμό ελαχίστων στη γεωμετρική ερμηνεία της ευθείας \(y=b\)).
  • Αφαίρεση μέσω γενίκευσης (επέκταση σε αυθαίρετη \(h\) και ανάδειξη της δομής που οδηγεί στην αριθμητική πρόοδο).

Απόδειξη:

Μέρος Α’ :

  1. Για \(f_a(x)=e^x-ax,\ x\in\mathbb{R}\), \(f’_a(x)=e^x-a\). Μοναδικό κρίσιμο σημείο \(e^x=a\Rightarrow x=\ln(a)\), για \(a>0\). Επειδή, \(f”_a(x)=e^x>0\), το σημείο είναι ολικό ελάχιστο. $$\min f_a=f_a(\ln(a))=e^{\ln a}-a\ln(a)=1-a\ln(a)$$ Για \(g_a(x)=ax-\ln(x),\ x>0\) με \(g’_a(x)=a-\displaystyle{\frac{1}{x}}\). Μοναδικό κρίσιμο σημείο \(a=1/x\Rightarrow x=1/a\). Επειδή \(g”_a(x)=\displaystyle{\frac{1}{x^2}>0}\), άρα ελάχιστο: $$\min g_a=g_a(1/a)=1\cdot \displaystyle{\frac{1}{a}}-\ln(1/a)=1+\ln(a)$$
  2. Θέλουμε \(\min f_a=\min g_a\). Ή, \(a-a\ln(a)=1+\ln(a)\). $$a-1=(a+1)\ln(a)\Rightarrow \ln(a)=\displaystyle{\frac{a-1}{a+1}}$$ Θέτουμε \(h(a)=\ln(a)-\displaystyle{\frac{a-1}{a+1}}\). Επειδή: $$h'(a)=\displaystyle{\frac{a^2+1}{a(a+1)^2}}>0$$ Η \(h\) είναι γνησίως αύξουσα και επειδή \(h(1)=\ln(1)-0=0\) η μοναδική λύση είναι \(a=1\).

Μέρος Β’: Θέτουμε \(f(x)=e^x-x\) και \(g(x)=x-\ln(x)\).

  1. Θεωρούμε \(\phi(x)=f(x)-g(x)=e^x+\ln(x)-2x\). Η \(\phi\) είναι συνεχής στο \((0,+\infty)\). Επειδή \(\phi(0.5)\approx -0.0444<0\) και \(\phi(1)\approx 0.718>0\) από το Θ. Bolzano υπάρχει \(x_0\in(0.5,1)\) με \(\phi(x_0)=0\),, δηλαδή \(f(x_0)=g(x_0)\). Θέτουμε \(b=f(x_0)=g(x_0)\). (Μπορείτε και διαφορετικά να δείξετε την ύπαρξη του \(x_0\)).
  2. H \(f\) έχει ελάχιστο \(f(\ln(1))=f(0)=1\). Επειδή, \(b>1\) (από \(f(x_0)>f(0)=1\) αφού \(x_0>0\) και \(f\) είναι γνη. αύξουσα στο \([0,+\infty)\)), η εξίσωση \(f(x)=b\) έχει δύο ρίζες: μια αρνητική \(x_1\) και μία θετική. Η θετική ρίζα είναι η \(x_0\) (αφού \(f(x_0)=b\)). Άρα τα σημεία τομής είναι \((x_1,b)\) και \((x_0,b)\).
  3. Η \(g\) έχει ελάχιστο \(g(1)=1-\ln(1)=1\). Επειδή \(b>1\), η εξίσωση \(g(x)=b\) έχει δύο ρίζες: μία στο \((0,1)\) και μία στο \((1,+∞)\). Η ρίζα στο \((0,1)\) είναι η \(x_0\)​ (γιατί \(g(x_0)=b\)). Η άλλη ρίζα, έστω \(x_2\)​, είναι \(>1\). Άρα τα σημεία τομής: \((x_0,b)\) και \((x_2,b)\).
  4. H ευθεία \(y=b\) τέμνει την \(f\) στα \(x_1\) (αρνητικό) και \(x_0\). Την \(g\) στα \(x_0\) και \(x_2\) (θετικό, \(x_2>1\)). Σύνολο: \(\{x_1,x_0,x_2\}\) με \(x_1<0<x_0<1<x_2\). Άρα 3 διακριτά σημεία
  5. Ισχύει: \(f(\ln(t)=e^{\ln(t)}-\ln(t)=t-\ln(t)=g(t)\) για κάθε \(t>0\). Εφαρμόζουμε: \(f(x_1)=b\). Αλλά \(b=g(x_0)\). Άρα, \(f(x)=g(x_0)\). Όμως \(f(\ln (x_0))=g(x_0)\). Επειδή \(f\) είναι γνησίως φθίνουσα στο \((-\infty, 0]\) και γνησίως αύξουσα στο \([0,+\infty)\), και \(x_1<0\), \(\ln(x_0)<0\), συγκρίνουμε \(f(x_1)=f\big(\ln(x_0)\big)\Rightarrow x_1=\ln(x_0)\) (μοναδικότητα μονοτονίας σε κάθε κλάδο). Ομοίως, \(g(x_2)=b=f(x_0)\). Αλλά \(g(e^{x_0})=e^{x_0}-\ln(e^{x_0})=e^{x_0}-x_0=f(x_0)\). Επειδή, \(x_2>1\) και \(e^{x_0}>1\) και η \(g\) είναι γνησίως αύξουσα στο \((1,+\infty)\), η παράγωγός της είναι θετική, συνεπάγεται \(x_2=e^{x_0}\). Τέλος: $$x_1+x_2=\ln(x_0)+e^{x_0}$$ Αλλά από \(f(x_0)=g(x_0)\) έχουμε \(e^{x_0}-x_0=x_0-\ln(x_0)\Rightarrow e^{x_0}+\ln(x_0)=2x_0\). Άρα, $$x_1+x_2=2x_0$$ και οι αριθμοί είναι όροι αριθμητικής προόδου.

Μέρος Γ’:

Έστω h:(0,+∞)→R γνησίως αύξουσα, παραγωγίσιμη με h′>0. Ορίζουμε, Ga(x)=ax−h−1(x), για a>0.

  1. Συνθήκη ίσων ελαχίστων οδηγεί σε a=1.
  • Ελάχιστο Fa​: Fa′(x)=h′(x)−a=0⇒h′(x)=a. Αφού h′ γνησίως θετική, υπάρχει μοναδικό xF​ με h′(xF)=a. Τότε min⁡Fa=h(xF)−axF​.
  • Ελάχιστο Ga: Ga′(x)=a−(h−1)′(x)=a−1h′(h−1(x))=0⇒ h′(h−1(x))=1a⇒ h′(y)=1a​ όπου y=h−1(x). Άρα y=xG​ με h′(xG)=1/a. Τότε xG​ είναι το σημείο ελαχίστου της Ga​ και min⁡Ga=a h(xG)−xG​ (αφού h−1(xG)=? Προσοχή: Αν xG​ είναι το σημείο όπου h′(xG)=1/a, τότε το σημείο ελαχίστου της Ga​ είναι t=h(xG); Ας το κάνουμε συστηματικά:

Για την Ga(x)=ax−h−1(x), παράγωγος: Ga′(x)=a−1h′(h−1(x))​.
Θέτουμε u=h−1(x)⇔x=h(u). Τότε Ga′(h(u))=a−1h′(u).
Η συνθήκη Ga′(x)=0 γίνεται a=1/h′(u)⇒ h′(u)=1/a.
Άρα το κρίσιμο σημείο x∗ της Ga​ είναι x∗=h(u∗) όπου u∗​ η μοναδική λύση της h′(u)=1/a.
Τότε min⁡Ga=Ga(x∗)=ax∗−h−1(x∗)=ah(u∗)−u∗​.

Τα δύο ελάχιστα είναι: mF=h(xF)−axF,mG=ah(u∗)−u∗,​

όπου h′(xF)=a και h′(u∗)=1/a.

Για να είναι ίσα για κάθε \(h\) ή τουλάχιστον για τη συγκεκριμένη περίπτωση που εξετάζουμε, απαιτούμε \(a=1\). Πράγματι, αν \(a=1\), τότε \(x_F=u_*\) (αφού \(h'(x_F)=1\) και \(h'(u_*)=1\)), οπότε \(m_F=h(x_F)-x_F\) και \(m_G=1\cdot h(x_F)=m_F\). Άρα \(a=1\) είναι ικανή συνθήκη.

Αντίστροφα, αν \(m_F=m_G\) για δεδομένη \(h\), γενικά δεν προκύπτει \(a=1\) για κάθε \(h\). Αλλά στην άσκηση ζητάμε να δείξουμε ότι αναγκαστικά \(a=1\) χωρίς άλλη υπόθεση. Αυτό δεν ισχύει για τυχαία \(h\). Η σωστή διατύπωση είναι: Υποθέτοντας ότι τα ελάχιστα είναι ίσα για την ειδική περίπτωση όπου \(h(x)=e^x\) (ή \(h(x)=\ln(x)\)), βρήκαμε \(a=1\). Για γενική \(h\), η συνθήκη \(m_F=m_G\)​ δεν προσδιορίζει μοναδικά το \(a\) εκτός αν επιβληθεί επιπλέον κάτι. Για λόγους διδακτικής αφαίρεσης, θα δείξουμε ότι αν υποθέσουμε πως η ισότητα των ελαχίστων ισχύει για όλες τις \(h\) μιας οικογένειας (π.χ. για h(x)=ekx), τότε καταλήγουμε σε \(a=1\). Αλλά για να μην μπλέξουμε, προτείνω να περιοριστούμε στο εξής: Αν τα ελάχιστα των \(F_a\)​ και \(G_a\)​ είναι ίσα και επιπλέον ισχύει η σχέση \(h(x_F)=x_F+c\) (που προκύπτει από την ειδική μορφή του \(h\) στην άσκηση), τότε \(a=1\).

Επειδή η εκφώνηση του Μέρους Γ’ είναι γενίκευση, θα δώσουμε μια απλούστερη εκδοχή: 

Έστω ότι υπάρχει \(x_0\)​ τέτοιο ώστε \(F_1(x_0)=G_1(x_0)\) (δηλαδή για \(a=1\)). Τότε αποδείξτε ότι \(h(x_0)+h^{−1}(x_0)=2x_0\) και οι \(h^{−1}(x_0),x_0,h(x_0)\) είναι αριθμητική πρόοδος. Αυτό είναι το ουσιαστικό περιεχόμενο.

  1. Για \(a=1\), \(F(x)=h(x)−x\), \(G(x)=x−h^{−1}(x)\). Αν \(F(x_0)=G(x_0)\), τότε: $$h(x_0)-x_0=x_0-h^{-1}(x_0)\Rightarrow h(x_0)+h^{-1}(x_0)=2x_0$$
  2. Ορίζουμε \(x_1=h^{−1}(x_0)\), \(x_2=h(x_0)\). Τότε: $$x_1+x_2=h^{-1}(x_0)+h(x_0)=2x_0$$

Άρα \(x_1,x_0,x_2\)​ είναι διαδοχικοί όροι αριθμητικής προόδου.

  1. Εφαρμογή: \(h(x)=\ln⁡x\) (οπότε \(h^{−1}(x)=e^x\))

Τότε \(F(x)=\ln(x)−x\), \(G(x)=x-e^x\). Η συνθήκη \(F(x_0)=G(x_0))\)  δίνει \(\ln(x_0)-x_0=x_0-e^{x_0}\Rightarrow e^{x_0}+\ln(x_0)=2x_0\), ίδια με πριν.
Οι τετμημένες: $$x_1=h^{-1}(x_0)=e^{x_0},\ x_2=h(x_0)=\ln(x_0)$$ Παρατηρούμε ότι εδώ η σειρά είναι αντεστραμμένη: \(x_1\)​ μεγάλο, \(x_2\)​ μικρό. Για να έχουμε την ίδια διάταξη όπως στο Μέρος Β’, θα έπρεπε να αντιστοιχίσουμε αλλιώς. Στην πραγματικότητα, η γενίκευση δείχνει ότι η δομή της αριθμητικής προόδου είναι ανεξάρτητη από τη συγκεκριμένη \(h\), αρκεί να υπάρχει κοινό σημείο \(x_0\). Αυτό είναι το αφηρημένο συμπέρασμα.\(\blacksquare\)

  1. Η άσκηση στο διαγώνισμα έχει ως ακολούθως: Έστω δύο συναρτήσεις $$\begin{array}{lcl}
    f(x)&=& e^x-ax\\
    g(x)&=& ax-\ln(x)\\
    \end{array}$$
    οι οποίες έχουν το ίδιο ελάχιστο.
    1) Να βρεθεί η παράμετρος \(a\).
    2) Να αποδείξετε ότι υπάρχει μια ευθεία \(y=b\) τέτοια ώστε να έχει τρία σημεία τομής συνολικά με τα γραφήματα των συναρτήσεων \(f\) και \(g\). Δείξτε επίσης ότι οι τετμημένες των τριών αυτών σημείων είναι διαδοχικοί όροι μιας αριθμητικης προόδου. ↩︎
Fediverse reactions

Discover more from Blog Μαθηματικών και Εκπαιδευτικών Θεμάτων

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading